Η συντριπτική πλειονότητα των γηπέδων στο σπίτι δεν έχουν κανονικές διαστάσεις, και σχεδόν κανένα δεν χρειάζεται να τις έχει. Αυτό που καθορίζει αν ένα γήπεδο είναι καλό για παιχνίδι είναι οι αναλογίες: αν η ρακέτα, το τόξο και ο χώρος διαφυγής έχουν μια λογική σχέση μεταξύ τους, όχι αν συμφωνούν με έναν αριθμό σε ένα κανονισμό.
Άρα το χρήσιμο ερώτημα δεν είναι «πόσο μεγάλο είναι ένα γήπεδο μπάσκετ». Είναι «τι μπορεί να χωρέσει ρεαλιστικά ο χώρος μου» και μετά «με ποια σειρά αποφασίζω τα υπόλοιπα».
Ξεκινήστε από τον χώρο, όχι από το γήπεδο
Μετρήστε την αξιοποιήσιμη επιφάνεια και αφαιρέστε ό,τι δεν μπορείτε να παίξετε μέσα. Οι περισσότεροι μετρούν την πλάκα σκυροδέματος και ξεχνούν ότι οι παίκτες δεν σταματούν στη γραμμή.
Αφήστε 1 m χώρο διαφυγής από κάθε πλευρά ως ελάχιστο. Δεν είναι κανονικό περιθώριο ασφαλείας, είναι το πρακτικό όριο που εμποδίζει έναν παίκτη να ακουμπήσει σε φράχτη κυνηγώντας μπάλα στη βασική γραμμή. Συνυπολογίστε το πριν παραγγείλετε οτιδήποτε, γιατί βγαίνει από το ίδιο αποτύπωμα με το γήπεδο.
Αξίζει επίσης να διευκρινίσετε πριν προχωρήσετε:
- Πρόσβαση για την εγκατάσταση. Μια παλέτα με πλάκες χρειάζεται δίοδο. Στενές πλαϊνές διαβάσεις, σκαλοπάτια και κλειδωμένες πύλες στο πίσω μέρος είναι οι συνηθισμένες εκπλήξεις.
- Τι υπάρχει πάνω από το κεφάλι. Κλαδιά πάνω από τη ζώνη βολής προκαλούν περισσότερη απογοήτευση από οτιδήποτε άλλο σε αυτή τη λίστα.
- Πού βρίσκεται ο ήλιος τις ώρες που θα χρησιμοποιείται πραγματικά το γήπεδο, που για τις περισσότερες οικογένειες είναι αργά το απόγευμα και αρχές βραδιού.
- Τι θα γίνει ο χώρος αργότερα. Τα γήπεδα επεκτείνονται. Αρκετά από τα δικά μας ξεκίνησαν ως ρακέτα και μεγάλωσαν.
Οι διαστάσεις που αξίζει να κατασκευάσετε
Αυτά είναι τα δώδεκα αποτυπώματα που κατασκευάζουμε πιο συχνά, και αποτελούν μια κλίμακα και όχι απλώς μια λίστα επιλογών: κάθε βήμα προσφέρει κάτι συγκεκριμένο.
| Μέγεθος | Τι σας δίνει |
|---|---|
| 6 × 9 m | Μια ρακέτα: γραμμή ελεύθερης βολής, τόξο, ένα καλάθι. Εξάσκηση σουτ που νιώθει σαν αληθινό μπάσκετ. |
| 7 × 9.5 m | Το ίδιο, με χώρο για να κάνετε ένα βήμα πίσω και στο πλάι. |
| 8 × 9.5 m | Άνετο one-on-one. Το συνηθισμένο σημείο εκκίνησης για ένα γήπεδο στην αυλή. |
| 10 × 10 m | Σχεδόν τετράγωνο, κατάλληλο για δρόμο πρόσβασης ή αυλή όπου το μήκος είναι ο περιορισμός. |
| 12.5 × 10 m | Χώρος για κίνηση χωρίς μπάλα. Αρχίζει να δουλεύει το δύο εναντίον δύο. |
| 13.5 × 12 m | Ένα γενναιόδωρο μισό γήπεδο. Το πιο δημοφιλές οικιακό μέγεθος που προμηθεύουμε. |
| 18 × 13.5 m | Αναλογίες μισού γηπέδου με πραγματικό χώρο ασφαλείας σε όλες τις πλευρές. |
| 18.5 × 14.5 m | Όπως παραπάνω, με επιπλέον χώρο πίσω από τις δύο βασικές γραμμές. |
| 10 × 18.5 m | Μια μακριά, στενή λωρίδα, η διάταξη πλαϊνής αυλής ή ορίου οικοπέδου. |
| 11 × 21.5 m | Στενό, σε πλήρες μήκος. Ιδανικό για ασκήσεις lay-up και παιχνίδι από άκρο σε άκρο. |
| 16 × 23.5 m | Ολόκληρο γήπεδο σε μειωμένο πλάτος. Λειτουργεί σωστά για τις περισσότερες χρήσεις. |
| 19 × 32.5 m | Πλήρεις κανονικές διαστάσεις. Σπάνια σε κήπο, συνήθως σε σύλλογο ή ιδιωτικό συγκρότημα. |
Τρία από αυτά εξυπηρετούν έναν συγκεκριμένο σκοπό που αξίζει να αναφερθεί.
Γύρω στα 7 × 6 m είναι το μικρότερο γήπεδο που παραμένει πραγματικό γήπεδο. Κάτω από αυτό, έχεις μια στεφάνη και σκληρό δάπεδο, κάτι αρκετά χρήσιμο, αλλά διαφορετικό πράγμα. Σε αυτό το μέγεθος χωράει η ρακέτα, η γραμμή βολής και ένα τόξο, και η εξάσκηση στα σουτ παύει να μοιάζει με πέταγμα μπάλας σε τοίχο.
Γύρω στα 13,5 × 12 m είναι το ιδανικό μέγεθος για τους περισσότερους κήπους. Αρκετά μεγάλο για ρυθμό, ποδική εργασία και αληθινό παιχνίδι αντί για στατικό σουτάρισμα· αρκετά μικρό ώστε να μην καταλαμβάνει τον κήπο ή να κυριαρχεί στο σπίτι πίσω από το οποίο βρίσκεται.
Μια μακριά, στενή λωρίδα δεν είναι συμβιβασμός. Μια έκταση 5,5 m επί 12 m ή περισσότερο, στο πλάι ενός σπιτιού ή κατά μήκος ορίου οικοπέδου, προσφέρει πραγματικό χώρο εκτέλεσης για lay-up, κάτι που τα τετράγωνα γήπεδα ίδιας επιφάνειας δεν δίνουν.
Προσανατολισμός και φωτισμός
Ο προσανατολισμός είναι η πιο οικονομική απόφαση σε αυτή τη λίστα και αυτή που παραλείπεται πιο συχνά.
Το πρόβλημα που πρέπει να λυθεί είναι η εκτύφλωση στη στεφάνη. Ένας παίκτης που σουτάρει με χαμηλό ήλιο μπροστά του δεν μπορεί να δει τη στεφάνη, και ακριβώς αυτό συμβαίνει τις ώρες που χρησιμοποιείται ένα γήπεδο στο σπίτι. Όπου ο χώρος επιτρέπει επιλογή, τοποθέτησε τη στεφάνη ώστε οι παίκτες να σουτάρουν με νώτα στον δύοντα ήλιο και όχι προς αυτόν.
Αν το γήπεδο θα χρησιμοποιείται μετά τη δύση, σχεδίασε τον φωτισμό τώρα και μην τον αφήσεις για αργότερα. Η προσθήκη φωτιστικού σε υπαίθρια κολόνα είναι απλή· η κατασκευή ηλεκτρολογικής τροφοδοσίας μέσα σε έτοιμο κήπο δεν είναι. Ο φωτισμός είναι επίσης θέμα αδειοδότησης σε αρκετές χώρες, δες τον οδηγό αδειών για την αγορά σου.
Επιφάνεια
Η πλήρης σύγκριση βρίσκεται στο πώς να επιλέξεις επιφάνεια γηπέδου. Η σύντομη έκδοση για τον σχεδιασμό:
Το σκυρόδεμα και η άσφαλτος είναι αυτό πάνω στο οποίο χτίζεται ένα γήπεδο, όχι η επιφάνεια που παίζεις. Ό,τι τοποθετείται από πάνω, αρθρωτές πλάκες, ακρυλική επίστρωση ή βαφή, είναι ξεχωριστή απόφαση από τη βάση, και μπορεί να ληφθεί αργότερα. Η βάση όχι.
Διαθέτουμε δύο προφίλ πλακών. Το Dynamic Pro II είναι η πλάκα για οικιακές και αθλητικές εγκαταστάσεις· το Super X επιλέγεται όπου η κυκλοφορία είναι εντονότερη, συνήθως σε εμπορικές εγκαταστάσεις και σχολεία. Και τα δύο συναρμολογούνται χωρίς κόλλα, τοποθετούνται απευθείας σε έτοιμη βάση σκυροδέματος ή ασφάλτου, αποστραγγίζουν μέσα από την επιφάνεια και αντέχουν από −30 °C έως +60 °C.
Η στεφάνη ακολουθεί το γήπεδο
Η στεφάνη επιλέγεται πρώτη, ενώ θα έπρεπε να επιλέγεται τελευταία. Το μέγεθος του ταμπλό, η ανάρτηση και η σταθερότητα επηρεάζουν τις γωνίες αναπήδησης και το αίσθημα εμπιστοσύνης που δίνει το γήπεδο, και μια στεφάνη που είναι υπερμεγέθης για το γήπεδό της φαίνεται λάθος από το πρώτο σουτ.
Για ένα μόνιμο υπαίθριο γήπεδο, η λύση είναι η εντοιχισμένη κολόνα. Τα φορητά συστήματα προσφέρουν ευελιξία, αλλά την πληρώνουν σε σταθερότητα, και αυτή είναι η μία ιδιότητα που δεν πρέπει να λείπει από μια στεφάνη.
Η σειρά MegaSlam που διαθέτουμε ρυθμίζεται από 2,44 m έως 3,05 m, καλύπτοντας παιδιά έξι ετών και ενήλικες στο ίδιο γήπεδο, και περιλαμβάνει στεφάνη break-away 180° Pro Rim με ταμπλό έως 72 ίντσες. Διάλεξε το ταμπλό με βάση το γήπεδο και όχι τον προϋπολογισμό: ένα ταμπλό 72 ιντσών σε γήπεδο 7 m είναι εξίσου λάθος με ένα ταμπλό 44 ιντσών σε ολόκληρο γήπεδο.
Άφησε ελεύθερο χώρο πίσω από τη βασική γραμμή και πάνω από τη στεφάνη, και ρύθμισέ το πριν οριστικοποιηθεί η διάταξη, όχι μετά.
Χρώμα και σημάνσεις
Τα γήπεδα που εξακολουθούν να δείχνουν σωστά μετά από δέκα χρόνια είναι τα λιτά. Περιορισμένη παλέτα, απλές σημάνσεις και αναλογίες που ταιριάζουν στον χώρο νικούν κάθε φορά ένα φορτωμένο σχέδιο.
Κάτι που αξίζει να κατανοήσεις, γιατί καθορίζει τι είναι δυνατό: το χρώμα πλάκας είναι στη μάζα, όχι βαμμένο επάνω. Ένα χρωματικό όριο, ρακέτα, περίγραμμα, ζώνη δεύτερου αθλήματος, είναι αλλαγή πλάκας, άρα ακολουθεί το πλέγμα των πλακών και σχηματίζει γωνίες αντί για καμπύλες. Σημαίνει επίσης ότι το χρώμα δεν ξεθωριάζει, δεν ξεφλουδίζει και δεν φθείρεται, γι' αυτό ένα δίχρωμο γήπεδο παραμένει δίχρωμο και μετά από μια δεκαετία.
Εξαίρεση αποτελούν οι γραμμές σήμανσης: αυτές πράγματι εφαρμόζονται επάνω και προέρχονται από ξεχωριστή παλέτα.
Η βάση καθορίζει τα πάντα από πάνω
Η επιπεδότητα, η αποστράγγιση και ένα σταθερό υπόβαθρο καθορίζουν την απόδοση του τελικού γηπέδου, ανεξάρτητα από την επιφάνεια που θα τοποθετηθεί από πάνω. Αυτό είναι το μέρος που κοστίζει ακριβά να διορθωθεί και δεν φαίνεται για να το θαυμάσεις, γι' αυτό και είναι αυτό που συχνότερα περικόπτεται.
Πώς να φτιάξετε ένα γήπεδο μπάσκετ, τι χρειάζεται πραγματικά ένα σωστό υπόβαθρο.
Περισσότερα από ένα αθλήματα στην ίδια επιφάνεια
Ένα γήπεδο που φιλοξενεί μπάσκετ και ένα-δύο ακόμα αθλήματα χρησιμοποιείται πολύ περισσότερο από ένα μονού αθλήματος, και το επιπλέον κόστος αφορά μόνο τις γραμμές και ένα σύστημα δικτύου, όχι νέα πλάκα.
Pickleball, βόλεϊ, φούτσαλ, τένις, χόκεϊ, shuffleboard και cornhole μπορούν να συνυπάρξουν στο αποτύπωμα ενός γηπέδου μπάσκετ. Ο περιορισμός είναι συνήθως ο χώρος εκτός γραμμών και όχι η αγωνιστική επιφάνεια καθεαυτή, η ελεύθερη ζώνη του δεύτερου αθλήματος είναι αυτή που καθορίζει τελικά τις συνολικές διαστάσεις.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, μια τέτοια κοινόχρηστη επιφάνεια ονομάζεται συνήθως MUGA. Ο όρος δεν χρησιμοποιείται στις περισσότερες άλλες αγορές, οπότε αλλού μιλάμε για γήπεδο πολλαπλών αθλημάτων.
Τα λάθη που επαναλαμβάνονται
Τέσσερα, και ευθύνονται για τα περισσότερα γήπεδα που αποδίδουν κάτω από τις προσδοκίες:
- Να θεωρείτε ένα στεγασμένο χώρο ως εσωτερικό. Η στέγη δεν εξαλείφει την υγρασία ή τις θερμοκρασιακές μεταβολές. Αν δεν είναι σφραγισμένος και θερμαινόμενος, σχεδιάστε τον ως εξωτερικό χώρο.
- Να επιλέγετε επιφάνεια πριν γνωρίζετε τη χρήση. Η περιστασιακή οικογενειακή ψυχαγωγία και η καθημερινή προπόνηση απαιτούν διαφορετικές προδιαγραφές.
- Να επιλέγετε στεφάνη πριν καθορίσετε τη διάταξη. Ο ελεύθερος χώρος πίσω από τη βασική γραμμή είναι απόφαση διάταξης, και η στεφάνη πρέπει να χωράει μέσα σε αυτόν.
- Να υποτιμάτε το υπόβαθρο. Είναι το λιγότερο ορατό και το λιγότερο αναστρέψιμο μέρος ολόκληρης της κατασκευής.
Και τα τέσσερα πηγάζουν από την ίδια αιτία: την απομονωμένη λήψη αποφάσεων για κάθε μέρος ξεχωριστά. Χώρος, διάταξη, επιφάνεια, στεφάνη και υπόβαθρο αλληλεξαρτώνται, και η σειρά που ακολουθούμε σε αυτόν τον οδηγό είναι η σειρά που διατηρεί τους περιορισμούς στη σωστή κατεύθυνση.