Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι ένα αρθρωτό γήπεδο με πλακάκια χρειάζεται ελάχιστη φροντίδα. Δεν υπάρχει στρώση σφράγισης για ανανέωση, υλικό πλήρωσης για ξαναστρώσιμο, ούτε γραμμές που θέλουν ξαναβάψιμο κάθε μερικές σεζόν. Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες δεν κάνουν τίποτα για μήνες και το γήπεδο είναι άψογο.
Αυτό που ακολουθεί είναι όλη η δουλειά — και είναι πιο σύντομη από τη λίστα σχεδόν κάθε εναλλακτικής επιφάνειας.
Σκούπισμα — και γιατί είναι η κύρια εργασία
Τα πλακάκια αποστραγγίζουν μέσα από την ίδια τους την επιφάνεια, κι αυτό είναι που κρατά το γήπεδο σε παίξιμο λεπτά μετά τη βροχή. Αυτό λειτουργεί μόνο όταν οι οπές είναι ελεύθερες. Φύλλα, κομμένο γρασίδι, άνθη και βρύα είναι αυτά που τις φράζουν — επομένως το σκούπισμα δεν είναι απλώς αισθητικό, είναι συντήρηση αποστράγγισης.
Αρκεί μια σκληρή σκούπα ή ένας φυσητήρας φύλλων. Κάτω από δέντρα θα χρειαστεί να το κάνετε καθ' όλη τη διάρκεια του φθινοπώρου· σε ανοιχτό κήπο, μερικές φορές τον χρόνο είναι αρκετές. Αν το νερό αρχίσει να μαζεύεται στην επιφάνεια μετά τη βροχή, το γήπεδο σας λέει ότι οι οπές έχουν φραχτεί — και όχι ότι κάτι έχει πάει στραβά με την ίδια την επιφάνεια.
Πλύσιμο
Μια μάνικα και μια σκληρή βούρτσα αντιμετωπίζουν τα περισσότερα. Για ένα γήπεδο που έχει πρασινίσει σε κάποια υγρή γωνία, ένας πλυστήρας υψηλής πίεσης με φαρδιά κεφαλή και μέτρια πίεση αφαιρεί τα φύκια χωρίς πρόβλημα. Κινείτε το ακροφύσιο συνεχώς και μην το πλησιάζετε πολύ σε σημάνσεις γραμμών.
Δύο πράγματα να αποφύγετε: οι καθαριστικοί παράγοντες με διαλύτες μπορούν να προσβάλουν το πολυπροπυλένιο, οπότε το σωστό επιλογή είναι οικιακό απορρυπαντικό. Επίσης, οι συρμάτινες βούρτσες θα χαράξουν τόσο την υφή του πλακιδίου όσο και τη βαφή — μια μόνιμη αλλαγή για ένα απλό αισθητικό πρόβλημα.
Βρύα και φύκια
Σε σκιερές, υγρές τοποθεσίες, η πράσινη ανάπτυξη είναι το πιο συνηθισμένο παράπονο — και είναι πρόβλημα τοποθέτησης, όχι επιφάνειας. Αναπτύσσεται στις αρμές, εκεί που η υγρασία παραμένει περισσότερο.
Ένα εμπορικό αντιβρυακό για πλακόστρωτα ή τεχνητό χλοοτάπητα κάνει τη δουλειά: εφαρμόστε το σε στεγνό γήπεδο και ξεπλύνετε μετά τον συνιστώμενο χρόνο. Ακόμα καλύτερα, κόψτε ό,τι κρατά το γήπεδο στη σκιά. Ένα γήπεδο που παίρνει μερικές ώρες άμεσο ηλιακό φως σπάνια αντιμετωπίζει το πρόβλημα.
Τι να ελέγχετε μία φορά τον χρόνο
- Περπατήστε γύρω από την περίμετρο και ψάξτε για πλακίδια που έχουν σηκωθεί σε κάποια γωνία — συνήθως σημαίνει ότι κάτι από κάτω στη βάση έχει μετακινηθεί
- Ελέγξτε αν η ράμπα περιμέτρου εξακολουθεί να είναι καλά εφαρμοσμένη, καθώς αυτή δέχεται τα χτυπήματα από μηχανές γκαζόν και καρότσια
- Κοιτάξτε πού φεύγει το νερό από το γήπεδο και καθαρίστε ό,τι έχει φραχτεί
- Στο εμπαγιέ στήριγμα, ελέγξτε τους σφικτήρες και την επένδυση προστασίας
Τι να μην κάνετε
Μην στεγανοποιείτε ένα γήπεδο με πλακάκια. Η στεγανοποίηση μιας επιφάνειας σχεδιασμένης να αποστραγγίζει είναι η μία επέμβαση που την καταστρέφει πραγματικά — και το αποτέλεσμα δεν αναστρέφεται χωρίς ανύψωση πλακιδίων.
Μην σέρνετε βαριά αντικείμενα πάνω του. Τα σημειακά φορτία από ένα σερόμενο παγκάκι ή ένα φορτωμένο καρότσι μπορούν να σπάσουν ένα πλακίδιο, ενώ το ίδιο βάρος με κυλιόμενο τρόπο δεν θα το επηρέαζε.
Και μην το βάφετε. Τα χρώματα είναι ενσωματωμένα στα πλακίδια κατά τη διαδικασία κατασκευής τους, και όχι εφαρμοσμένα από πάνω — γι' αυτό δεν ξεθωριάζουν ανομοιόμορφα όπως σε ένα βαμμένο γήπεδο. Η βαφή από πάνω ακυρώνει ακριβώς αυτό που κάνει την επιφάνεια ανθεκτική.
Αν κάτι πάει στραβά
Ένα κατεστραμμένο πλακίδιο ανασηκώνεται και ένα καινούριο κουμπώνει στη θέση του — συνήθως σε λεπτά και χωρίς εργαλεία. Αυτό είναι το πρακτικό πλεονέκτημα ενός αρθρωτού δαπέδου έναντι μιας χυτής επιφάνειας, όπου η αντίστοιχη επισκευή αφήνει ορατό μπάλωμα. Αξίζει να κρατάτε μερικά εφεδρικά πλακίδια από την αρχική παραγγελία, γιατί οι παρτίδες χρώματος μπορεί να διαφέρουν ελαφρώς.