Wycięty w skarpie: zielono-limonkowy kort z imieniem w kluczu

Teren opadał skarpą na jednym końcu. Zamiast tracić szerokość na rzecz skarpy, podcięto ją pionowo, obudowano i przyległy podkład wylano tuż przy niej. Boisko zajmuje pełną szerokość działki.

Forest Green na całym polu, Lime Green w strefie rzutów wolnych. Oba odcienie zieleni są na tyle bliskie, że boisko wygląda jak jedna nawierzchnia z jaśniejszym panelem pośrodku. Linie są białe: łuk, koło rzutów wolnych, obrys strefy i kreski toru.

Przez strefę rzutów wolnych biegnie imię, napisane białą kursywą. Oznaczenia są malowane na płytce, a nie zbudowane z jej elementów, więc kształt nie jest ograniczony do całych płytek. Możliwe są krzywe i połączone litery, co właśnie pozwala odwzorować prawdziwy podpis.

Czarne krawędzie najazdowe biegną przez cały obwód, więc zejście z boiska na grunt jest wykończone z każdej strony. Kosz jest osadzony w ziemi przy linii końcowej, a tablica sięga nad płytki. To typowe rozwiązanie na boisku w ogrodzie: słup nie zajmuje powierzchni gry.